Daig-Affe-Fasnacht 1998

Proloog

Drei Dääg und d`Nächt derzue,
hesch aifach nie gnue,
bisch zwaar kabùtt und uf dr Schnùùre,
duet e weenwli Biire sùùre.

Weisch gar nimm, was wotsch ässe,
duesch dr Alltag ganz vergässe,
hesch vom Schnytze e rote Zingge,
vom Rauch duets Gòschdyym stingge.
Chunt dr Schweiss us alle Poore,
hesch vom Briele d`Stimm verloore.

Muesch vyyl fuuli Sprich aloose,
goot eine ab in dr Underhoose.
Hesch e scheens Gritli gseh,
duet Dir denn s`Härz so weh.

E Schwätzli mit eme Witzli,
zum Aadie e paar Schmitzli,
riefsch heisrig hinde dryy,
bisch s`näggscht Jòòr au derbyy?

Ainzelhaite

Kùùrz nach em Morgestraich,
wird eine gryydewyss und blaich,
an dr Gärbergass, nùndefaane,
jètz muess aifach e Schyssi aane,
eins, zwei, ruggzugg zagg zagg,
zer Noot goot au è Abfallsagg
im Gerspach kasch nyt me dringge,
s`duet dèrt hyt no gruusig stingge.

Zwei Noomidääg uf em Waage obe,
denn hesch gnue bis zobe.

Es isch nid alles Gold was glänzt,
vor allem, wenn eine d`Hèlfti schwänzt,
und hinde dry wie halb veregglet,
vom Klingetal iber d`Ryybrùgg segglet.

E Binggis schreit hinde dry,
das kaa nùmme eine sy,
es isch doch dä armi Tropf,
wo mit em Chäppli ùff em roote Schopf,
syt drei Dääg z`oobe spoot.
Mit eme griene Wäägeli bym Minschter stoot,
statt Spiegeleier in dr Pfanne,
hofft äär uff Hilf fir die näggschti Panne.

Am Mittwùch, y bi glatt verschrogge,
sait doch näbe mir dr «Macho» trògge,
hèèr uff schùpfe so vo däre Syte,
Hesch rächt, hòòrnt unseri einzig Gryte!

Y haa zèèrscht gmaint, es dräffi mi,
Abrille gschprängt, es isch e andere gsi.
(wo isch jetzt nimm derby)

Im Birseckerhof isch es luschtig,
in dr Neechi spùtte Gùmsle gluschtig.

Unser Obmaa het doo e Aug derfir,
äär bstellt no schnäll e grosses Bier,
und hoggt ganz haimlifaiss,
nääbe e scheen blondi Gaiss.

Mit deende Hoor und Sprinter-Wädli,
macht är si aa fir syni Kamerädli.
Zem Glick isch es no guet uuse koo,
e Zircher het die Häx zlètsch mit sich gnoo.

Dr ganz Daag muesch brèsiere,
das und jenes dùùre fiere,
hesch dèrt e Sitzig und au doo,
was sòttsch nyd alles dùùre stoo,
derfsch nyt vergässe – oohaa jee,
het èpper mini Drùmmeli-Byyljee gsee?
Bittee, bittee!

Zwei vo ùns si Stadt bekannt,
si sii ai mitenand verwandt,

Der ainti schafft Daag und Nacht,
luegt allewyyl, was Börse macht,
dr ander het so Faase,
wo är boort in dr Naase.

Beidi dien guet ässe und dringge,
und de Myggeli hinde nooche wingge.
Doch mien Dir nit iberdryybe,
es sòtti nit nùmme bim Wingge blyybe!

Das syn halt kaini Maniere,
wo de Grite imponiere.

Im Gifthittli froogt eine in Zivil, ojee,
hèt ächt èpper myni Liebschti gsee.
Joo, seit dr aint und isch stolz,
grad vorhèr uff em Bruederholz,
y haa si ooni G?oschdyym fascht nimme kènnt,
soo isch si ùmme Ègge grènnt,
ha kei Zyt, rèert si, y bi am Flitze,
muess am halbsäggsi im Flùùgzyyg sitze.

E Unhaimelige:

Am Imbergässli, äs isch kai Schèèrz,
stoots gschryybe «Tschüss, bis Aendi Mèèrz,
Loos Rolf, muesch Di nid schènière,
Nimm albe d`Laarve ab zum Fotigrfière!.

In aigner Sach

Het Euch Fasnacht mit uns gfalle?
(Gòschdyym und Laarve inbegriffe)

Dummi Froog, wie kaa me vergässe,
jeede hat dr Narr an de Daig-Affe gfrässe!
(ganz bschjaide gsait)

E Daig-Aff fäält uff em Bangg,
---  Gott sei dangg!  ---  är het schnäll miese….

Kommentare sind geschlossen.